Vandaag is het de beurt aan Stockholm! Het was nog even de vraag of we naar de hoofdstad zouden gaan. Vinden de kinderen het wel leuk? En we wilden tenslotte naar het noorden, dus moeten we hier überhaupt wel stoppen? Vanaf ons wildkampeerplekje was het maar 50 kilometer rijden. Na al dat bos kon een stad misschien toch wel een mooie afwisseling zijn.
Richting Stockholm was ik vooral benieuwd hoe druk het zou zijn. Ik zag al een donker Amsterdams parkeerscenario voor me. Met een grote camper ergens een plekje vinden… good luck! Via onze trouwe Park4Night-app, die ons al menig mooi plekje had bezorgd, reden we naar Stockholm. Het was zondag, rond 10 uur en… zeeën van ruimte!
We zijn niet zo van het ver vooruit plannen, dus wat is leuk om te bekijken? Naar de andere app die inmiddels ook handig is op reis: ChatGPT: “Wat is leuk om te doen en te bekijken in Stockholm als je hier staat, het nu 10 uur is en je ongeveer tot 8 uur wilt blijven?” Paf! Een compleet dagprogramma stond op het scherm.
We begonnen bij een uitzichtpunt met een mooi uitzicht over Stockholm en de zee. Vanaf hier zagen we ook de oude stad liggen: onze volgende stop.
Gamla Stan
Het was heerlijk om door Stockholm te wandelen. De stad voelde rustig, netjes en overzichtelijk. Waar ik in andere hoofdsteden nog weleens het gevoel krijg dat mijn brein te traag werkt voor alle hectiek, was het hier juist ontspannen. De oude stad, Gamla Stan, was wat toeristischer, maar nog steeds erg leuk. We streken neer op een terrasje voor de lunch. Al werd die lunch vooral taart, taart en tosti’s. Een prima combinatie, vonden we zelf.
Even verderop werd het ineens een stuk drukker. Er stonden militairen met geweren en mensen werden heel serieus naar de kant begeleid. Wat was hier aan de hand? Uiteindelijk bleek dat we bij het Koninklijk Paleis waren en dat daar die dag de wisseling van de wacht plaatsvond. Een hele ceremonie die we eigenlijk niet goed konden zien en die behoorlijk lang duurde. Toen we uiteindelijk het plein op mochten, was het spektakel eigenlijk al voorbij. Wel hebben we de koninklijke fanfare nog gezien. Die stond vrolijk ABBA te toeteren.
Stockholm bestaat uit verschillende eilanden. We namen de veerpont naar een ander eiland waar een interessant museum lag én een pretpark. Vanaf de boot keken we naar de vele achtbanen die over de kop gingen. Lieve en Aimée waren er ondertussen van overtuigd dat ze daar écht wel in zouden durven.
De Vasa
Het museum waar we naartoe wilde was het Vasa museum. Het hele museum draait om één schip: de Vasa. Het schip werd in 1628 gebouwd en zonk al na ongeveer twintig minuten, vlak na het vertrek uit de haven van Stockholm. Daardoor is het een van de best bewaarde schepen uit die tijd.
In een groot gebouw met verschillende verdiepingen konden we het enorme schip bekijken, samen met alles wat tijdens de berging werd gevonden. Voor de kinderen waren er interactieve spellen en een mooie animatie over het verhaal. Vooral het gedetailleerde houtsnijwerk was indrukwekkend. Bizar om te bedenken dat hier jaren aan gewerkt is en dat het schip na slechts 1,5 kilometer varen op de zeebodem belandde. Met een beetje omdenken was het natuurlijk een zegen. Anders hadden wij nu niet zo’n mooi schip om naar te kijken.
Na een ijsje, de boot terug en een ritje met de metro, voor de kinderen opnieuw een hele belevenis, gingen we lekker eten. En zo eindigden we onze dag in Stockholm.
Pizza (op het gasfornuis)
De volgende dag reden we weer naar een camping. Ons ritme is inmiddels duidelijk gevonden: twee of drie nachten op verschillende plekjes in de natuur en daarna een paar dagen op een camping. Even water bijvullen, wassen, boodschappen doen en alles weer een beetje op orde brengen.
Ook zijn we de camper beetje bij beetje aan het finetunen. Kastjes werden handiger ingericht, gordijntjes afgemaakt en kleine reparaties uitgevoerd. Fijn om daar af en toe tijd voor te maken.
Op ongeveer 10 kilometer van de camping lag volgens Komoot een mountainbikepad. Ik besloot mijn eerste fietstochtje van de vakantie te maken. Helaas betekent een mountainbikepad niet automatisch dat je 40 kilometer aan singletracks krijgt voorgeschoteld. Toch vermaakte ik me prima. Op een gegeven moment reed ik over een bospad waar de begroeiing zo dicht was dat ik me serieus afvroeg of het pad überhaupt nog wel verder liep. Mijn fiets door de struiken trekkend kwam ik er doorheen.
We hebben ook een oven bij ons. Nou ja, een echte oven kun je het niet helemaal noemen. Het is meer een soort donut die je op het gasfornuis zet. Hij heet een Omnia-oven en dankzij het gat in het midden circuleert de warme lucht erin, waardoor je er eigenlijk van alles in kunt bakken. Eerder maakten we er al een lemon cake in en nu vonden we het tijd voor pizza. Na het beleggen rolden we de pizza op tot een soort calzone-worst en na zo’n 45 minuten kwam er zowaar een heerlijke pizza uit de oven!
Na twee nachten vertrokken we weer. Het regende en we hadden besloten om naar een groot indoor zwembad te gaan. De vorige keer dat het ’s nachts had geregend, hadden we dat niet echt doorgehad en was alles nat. Nu hadden we alles de avond ervoor al ingepakt. Jaja, we leren het wel :)!
Naar het zwembad
Het zwembad had drie grote glijbanen en het was er lekker warm. Dat laatste maakte vooral Lisette blij, want zwemmen is eerlijk gezegd niet haar favoriete bezigheid. De meiden waren daarentegen enthousiast en moesten natuurlijk meteen van de bandenglijbaan.
Na een paar uur had Lisette haar zwemtax bereikt en reden we verder op zoek naar een slaapplek. Uiteindelijk vonden we weer een afgelegen plekje waar we helemaal alleen stonden. Er was zelfs een vuurplaats, maar het was zo vochtig dat een vuurtje stoken kansloos bleek.
Bosbessen
Eerder hadden we al verteld dat bosbessen in Zweden groeien als onkruid. De volgende ochtend gingen Lieve en Lisette bosbessen plukken. Later sloot Aimée zich ook aan. De dames kwamen terug met bijna een kilo bosbessen! Het plan was duidelijk: bosbessenjam maken!
Höga Kusten
We reden verder naar het noorden en kwamen aan bij Höga Kusten, een UNESCO-werelderfgoedgebied. Het landschap is rauw en indrukwekkend. We reden over de hoge brug en besloten daarna de Skuleberget te beklimmen.
Er is een liftje naar boven, maar dat bleek die dag gesloten vanwege kans op bliksem. Wandelen kon gelukkig wel. Op de heenweg namen we het steile en directe pad naar boven. De lucht achter ons werd steeds donkerder en opvallend genoeg kwamen we alleen mensen tegen die juist naar beneden liepen. De meiden waren nog niet direct enthousiast over onze wandelplannen en toen het begon te spetteren, werd dat er niet beter op.
Toen de regen harder werd, vonden we een klein houten huisje waarin we even konden schuilen. Daarna gingen we verder, maar uiteindelijk kwamen we toch als verzopen katjes boven. Gelukkig was er een restaurant dat nog vijftien minuten open was. Vier warme chocolademelk met slagroom, alsjeblieft!
We warmden op en genoten ondertussen van het uitzicht over de Höga Kusten en de zee. Daarna begonnen we aan de afdaling. Het regende nog steeds, dus namen we een andere route. Die bleek vooral over grote rotsblokken te lopen. De meiden werden helemaal enthousiast! Vrolijk sprongen ze van steen naar steen en probeerden ze de diepe plassen te ontwijken. Zo liepen we uiteindelijk heerlijk een uur naar beneden, met de meiden voorop.
De volgende dag wilden we het gebied verder verkennen, dus zetten we de camper op een van de parkeerplaatsen bij het park. Hier hebben we Pippi Langkous naar Taka Tuka Land gekeken (1970), om in de Zweede sfeer te blijven.
Lies is jarig!
De volgende ochtend was het 7 augustus: Lisette is jarig! De dag ervoor hadden we stiekem cadeautjes, taart en een slinger geregeld. Lieve was zo enthousiast dat ze al vóór 6 uur wakker werd met de vraag of we aan de slag moesten. Om half 8 was ze opnieuw wakker en begonnen we met cadeautjes inpakken en croissants te bakken.
Na een rustig ontbijt en een potje Skip-Bo (een van de cadeautjes) trokken we het park in. We liepen over een vlonderpad naar een uitzichtpunt en konden vanaf daar het hele gebied bekijken. Prachtig!
In het park ligt ook een diepe rotsspleet die 1,2 miljard jaar geleden is ontstaan. Vanaf onze ingang was die te ver om naartoe te lopen, dus reden we naar een andere ingang.
Daar begonnen we aan een lange wandeling, precies wat Lisette voor haar verjaardag had gewenst. De route was uitdagend, met grote rotsblokken en flinke hoogteverschillen. Na 2,5 uur kwamen we aan bij de Slåttdalsskrevan, de beroemde rotsspleet. Tja… mooi, maar volgens mij waren we allemaal niet heel erg onder de indruk.
We namen een andere route terug en zetten de vaart erin. Deze route was wat vlakker, totdat we in ongeveer 300 meter ook 300 meter moesten afdalen. Op handen en voeten gingen we naar beneden. Vooral Lieve bleek bijzonder behendig en sprong vrolijk van steen naar steen. Bij Aimée was de batterij inmiddels leeg. Grote stukken van de terugweg zat ze daarom op mijn schouders. Terug bij de camper waren we moe, hongerig en voldaan. Tijd voor pizza!
In de supermarkt scoorden we nog een biertje. In Zweden kun je in de supermarkt alleen alcoholvrij bier en bier tot 3,5% kopen. Voor sterke drank moet je naar een Systembolaget, de Zweedse staatswinkels voor alcohol. De prijzen liggen daar een stuk hoger dan in Nederland. Voor de rest vinden we Zweden qua prijzen meevallen. Campings, tanken en ook eten en drinken zijn goedkoper dan we hadden verwacht.
Na ons derde wildkampeerplekje, dit keer voor een mooie kerk, gingen we weer op zoek naar een camping. We vonden online een paar goede recensies over een camping met Nederlandse eigenaren. Daar zijn we neergestreken om de huishoudelijke zaken weer op orde te brengen én om dit verhaal te schrijven.
En zo trekken we langzaam verder naar het noorden. Op naar het volgende avontuur!