Inmiddels zijn we zes weken onderweg en de tijd werkt heel anders als je elke dag een hoop meemaakt en op een andere plek slaapt. Ons vorige verhaal eindigde op de camping waar we een aantal uur met Willy in de modder vastzaten. Inmiddels zijn we verder door Finland getrokken en zijn we al ruim een week in Noorwegen.
Zoals ik al eerder vertelde, heeft elke camping in Finland een sauna. Ook deze camping, die geen officiële camping meer is, heeft een houtgestookte sauna. Een douche ontbreekt, maar er staan grote bakken met koud water om jezelf na de sauna af te koelen. Heel primair, maar inmiddels zijn de meiden ook echte saunaliefhebbers. We gooien wat houtblokken op het vuur en genieten van de warmte.
Boodschappen doen op de fiets
De fietsen hebben we nog niet heel veel gebruikt. Ik besluit met Aimée boodschappen te gaan doen, want de supermarkt is niet al te ver fietsen. Al snel veranderen de bospaden in smalle wandelpaden en gaat het flink op en neer. Aimée fietst dapper door en na een aantal uur komen we met een volle tas boodschappen terug.
Finland is tot nu toe behoorlijk regenachtig en grijs. Dat doet wel wat met het vrije gevoel, omdat je minder snel naar buiten gaat. De camper is maar zes vierkante meter, dus die delen door vier personen = krap. We besluiten door te rijden naar een andere camping. Daar blijkt ook een restaurant te zijn en omdat het nat, grauw en grijs is, trakteren we onszelf op lekker eten.
Naast de camping stroomt een rivier. Het water komt vermoedelijk uit de bergen, want het is heel koud. Onder het mom van een frisse start duiken Lieve en ik de rivier in, om daarna snel onder een warme douche te springen.
De volgende dag is de eerste dag in Finland met mooi weer. We rijden richting Lemmenjoki, een groot nationaal park. Onderweg komen we langs Karhunpesäkivi. Ik vertel die naam, niet omdat het zo bekend is, maar omdat het Fins zo nietszeggend voor ons is. Daar is een lange trap naar een uitzichtpunt en onderweg kom je langs een holle steen. We kruipen erin en voelen ons een klein beetje holbewoners die zich opwarmen bij een klein vuurtje. Lieve is ondertussen druk alle traptreden aan het tellen. Uiteindelijk zijn het er 429 naar boven en naar beneden iets minder…
Nationaal park Lemmenjoki
In Lemmenjoki aangekomen maken we een wandeling. Het gebied is flink bebost en nat. Ook zijn er een aantal canyons, ontstaan doordat hier ooit een gletsjer lag.
We merken al snel dat de combinatie van bos en natte grond ook een uitstekende leefomgeving is voor muggen. We hebben lange kleren aan en smeren ons in met muggenspul, maar desondanks weten ze ons te vinden. We lopen een paar uur en besluiten daarna een wildkampeerplekje in het bos te zoeken.
De namiddag is prachtig. De zon schijnt volop en we worden helemaal vrolijk dat het eindelijk lekker weer is. Enthousiast trek ik alle stoelen en de tafel uit onze garage. Een heel gedoe, want daarvoor moet eerst de hele garage leeg. Maar goed, we zitten buiten in de zon en dat is het waard. Of toch niet. Binnen no-time worden we vergezeld door veel muggen. Het is lastig om ze te negeren, maar we proberen ons niet uit het veld te laten slaan en eten buiten in de zon.
Heel veel muggen!
’s Avonds gaat Lisette buiten met vriendinnen bellen. Als ze terugkomt, zijn haar oogleden gezwollen. De enige plek die de muggen nog konden vinden, waren haar handen en gezicht. Gelukkig is Lisette niet allergisch, maar haar gezicht voelt behoorlijk naar aan.
We rijden verder richting Noorwegen en stoppen op een volgende camping. We willen daar twee nachten slapen, maar besluiten na één nacht toch te vertrekken. Ook hier is het mooi weer, maar ook hier zijn er veel muggen. Het maakt naar buiten gaan een stuk minder leuk en we zijn er klaar mee. Tijd voor verandering.
We rijden naar Noorwegen
Onze eerste stop in Noorwegen is de Noordkaap: het meest noordelijke puntje van het Europese vasteland. Het is een goede vijf uur rijden, maar het landschap begint al snel bergachtig te worden. Dat geeft ons weer goede moed en we rijden lekker verder.
Op een gegeven moment komen we langs een fjord waar veel auto’s met knipperlichten langs de kant van de weg staan. We vragen ons af wat er aan de hand is. We stoppen en vragen aan een Pools echtpaar op de motor wat er te zien is. Het blijken walvissen te zijn. We kijken een tijdje en zien een hele hoop bruinvissen rustig een stukje boven het water uitkomen. Dat is gaaf: een paar uur in Noorwegen en nu al walvissen gezien!
De Noordkaap
Na een paar uur rijden komen we in de buurt van de Noordkaap. De weg ernaartoe is af en toe steil en we rijden door dikke mist. Op een gegeven moment kunnen we misschien maar twintig meter voor ons kijken. Elke auto of fietser komt als een verrassing. Dat voorspelt niet veel goeds…
Bij de parkeerplaats van de Noordkaap aangekomen, is het een uitdaging om überhaupt te snappen waar we moeten parkeren. We stappen uit en wandelen met behulp van Google Maps, want we zien niks, richting de wereldbol. Eenmaal aangekomen is het uitzicht werkelijk pra… oh nee niets.
We staan midden in een wolk en kunnen helaas niet genieten van het weidse uitzicht. Met een handvol andere mensen staan we een beetje naar de wereldbol te kijken. Een meneer biedt aan een foto van ons te maken. We poseren en besluiten weer te gaan. Het blijkt dat we precies dezelfde weg terug moeten volgen, want in dit gebied lopen nauwelijks wegen.
De vermiste slipper
Bij de camper aangekomen merk ik dat mijn slipper mist. Die zit normaal in de deur, maar is er waarschijnlijk ergens uit gevallen. Een beetje sip stap ik in. We rijden door de mist terug en zoeken een plek om de camper langs de kant van de weg te zetten. Na ongeveer anderhalf uur zien we iets leuks en rijden ernaartoe. Eenmaal aangekomen parkeer ik de camper en stappen we uit. Ineens hoor ik Lisette roepen: “Je slipper!” Wat blijkt? We zijn gestopt op precies dezelfde plek als waar we eerder de bruinvissen zagen. Die avond zien we ook nog een paar zeehonden zwemmen.
De volgende ochtend doen we rustig aan. Het landschap is schitterend en het regent eens niet! We genieten buiten, jutten schelpjes en allerlei andere schatten van het strand en ik pak de drone erbij om wat beelden te maken van de bergen en de zee. Het is nog een beetje uitvogelen, maar ik doe een dappere poging.
We hebben weer gas
We rijden richting Alta. In die plaats zit een propaan vulpunt. We hebben namelijk twee Nederlandse gasflessen in onze camper. Daarop werken het fornuis, de koelkast en onze boiler. Ons gas is bijna op en in veel andere landen hebben ze andere gasflessen die niet passen.
Het beste is dus om onze flessen te laten vullen, maar dat kan maar op heel weinig plekken. Gelukkig zit er een vulpunt in Alta. Het is alleen zondag, dus we besluiten in de buurt te overnachten om ’s ochtends meteen ons gas te laten bijvullen.
Richting het eiland Senja!
Eenmaal voorzien van gas rijden we westelijk. We willen namelijk richting het eiland Senja.
We stoppen weer op een camping, waar ik nog een gesprek voer voor een nieuwe website-opdracht voor mijn nicht. De volgende ochtend pakken we de boot.
In Noorwegen kun je vaak beter de veerboot nemen dan de weg. Soms moet je urenlang helemaal om een fjord heen rijden. Wij pakken de boot van Olderdalen naar Lyngseidet en dat scheelt ons drie uur rijden.
Bij aankomst in Lyngseidet beklimmen we een lange trap naar een mooi uitzichtpunt. De trap is drie jaar geleden aangelegd door sherpa’s uit Nepal, ter ere van een opmerkelijk wereldrecord. Kristin Harila beklom in 92 dagen de veertien hoogste bergen ter wereld. Bizar, want wij zijn na 900 treden klimmen al behoorlijk moe. Daarna rijden we verder richting Senja om onderweg nog een nachtje in het bos te slapen.
