Richting Stockholm

Dit verhaal begint op 30 kilometer van het dorpje Vimmerby. Daar staan we op een camping van Zwitsers-Zweedse eigenaren. Alles is hier heel “ordentlich” en “sauber” geregeld. Misschien zelfs iets té goed voor onze smaak, want voor alles heb je een pasje nodig en ik raak ze kwijt… Maar we zijn vooral blij dat er nog een plekje vrij was, want door het Astrid Lindgren-park lijkt alles in deze omgeving volgeboekt.

Langs de camping tuft eens in de paar uur een prehistorische trein voorbij, vriendelijk toeterend om misschien wel meer dieren dan mensen te waarschuwen dat er een trein aankomt.

De eerste dag op de camping doen we het rustig aan (het nieuwe thema). Het was mooi weer, dus we gingen zwemmen. Voor het eerst deze reis haalden we de fietsen van de fietsendrager en na een klein stukje fietsen bleek er een heel leuk strandje te liggen. Daar brachten we de middag door.

Astrid Lindgrens Värld

De reden dat we naar Vimmerby zijn gekomen, is het Astrid Lindgren-park. Opnieuw scheen de zon en ondanks de drukte op de parkeerplaats vonden we snel een plekje. We hadden de kaartjes al, dus konden we meteen naar binnen.

Eenmaal binnen kwamen we terecht in een soort Zweeds openluchtmuseum: een uitgestrekt park vol leuke huisjes, eettentjes en natuur. Ik had me van tevoren niet verdiept in het park en vond het leuk om te ontdekken dat het niet om attracties draaide. In plaats daarvan was het park opgedeeld in verschillende verhalen, elk met een groot decor en een openluchttheater. Zo kon je zowel door de decors wandelen als naar de verschillende voorstellingen gaan kijken.

We begonnen met een voorstelling van Pippi Langkous. Die was in het Zweeds, maar omdat we de verhalen kennen, konden we het prima volgen. De acteurs speelden goed en Lieve en Aimée genoten. Vooral toen Pippi het publiek vrolijk gieterend nat maakte of op het dak van haar huis stond om de politieagenten te slim af te zijn. Verder zagen we voorstellingen van Ronja de Roversdochter en Emiel van de Hazelhoeve.

Ook kwamen we terecht in een reuzenhuis of wij waren ineens heel klein, want de tafel was drie meter hoog. De boeven van Pippi Langkous probeerden ons ook nog te bestelen. Kortom: een hele leuke dag!

We hebben trouwens ook onze eigen piraat bij ons. Sinds een tijdje is een van de voortanden van Aimée los. Deze hangt hierdoor scheef en het is een gek en grappig gezicht.

Aaah, kwallen!

Die avond wilden we weer op een wildkampeerplek gaan staan. We zagen dat er aan de kust een klein haventje lag met een aantal camperplaatsen.

Onderweg hadden we al wat gegeten en we besloten onze watermeloen op de rotsen aan zee op te eten. Terwijl we langs het water liepen, zagen we ineens een kwal. En toen nog één. En nog één. We vertelden de meiden dat ze moesten oppassen voor kwallen, omdat als je ze aanraakt je erg veel irritatie kan krijgen. Op dat moment wisten we nog niet dat het oorkwallen waren en dat deze helemaal niet vervelend zijn voor mensen.

Blauwe bessen

De volgende ochtend rijden we richting Sankt Anna, een plek waar vrienden van ons wonen. Helaas zijn zij op dat moment zelf met zomervakantie in Frankrijk. We gaan wandelen.

Het pad loopt door het bos en langs de zee. Op een gegeven moment komen we ook langs een strand. Hier heeft vooral Lieve nog even gezwommen, maar de rest van de familie was door de harde wind en de eerder gespotte kwallen niet enthousiast.

Richting het einde van de wandeling beginnen Lieve en Lisette blauwe bessen te plukken. Het bos in Zweden lijkt voor de helft uit blauwe bessen te bestaan. Het groeit hier als onkruid, maar wij vinden het fijn. Zo vullen we een bakje waar we de volgende ochtend met een beetje yoghurt lekker van eten.

Vertragen…

Bij Sankt Anna vinden we een grote camping aan het water. Er is een fijn strand en we besluiten hier drie nachten te blijven. We zwemmen meerdere keren en leren dat de (oor)kwallen helemaal niet gevaarlijk zijn. Zo heeft Lieve samen met een Duits jongetje de hele middag kwallen gevangen om ze daarna weer allemaal vrij te laten. Zelfs Aimée en papa hebben een kwal in hun handen gehad. Een soort van exposure therapie, want helemaal van harte doen we het niet. Ook gaat de sup weer van het dak en maken we een paar rondjes over het water.

Het is grappig om te zien hoe de kinderen communiceren met buitenlandse kinderen. Aimée praat stoïcijns (en hard) in het Nederlands en Lieve gaat helemaal op in haar gebaren. In het begin gaat het contact wat moeizaam, maar een potje voetbal snapt iedereen.

Hier merken we ook dat het moeilijk is om echt van het moment te genieten. Als er weinig afleiding is, je niets hoeft en niet bezig bent met van alles wat er nog gaat komen. Goed om te beseffen, al is het niet perse leuk. Gelukkig behandeld één van de fysieke boeken die de camper gehaald heeft, De kracht van het nu van Eckhart Tolle, dit onderwerp. Dat komt mooi van pas.

Na drie nachten verlaten we de camping om weer een stuk naar het noorden te rijden. We doen de nodige inkopen, die veel meer tijd kosten dan gedacht en eten ’s avonds wrappies bij ons eerste kampvuur!

Koken op het vuur

Na een goede nacht staat vandaag weer een wandeling op het programma. We bezoeken meerdere eilanden aan de kust die met hangbruggen aan elkaar verbonden zijn. We nemen onze lunch mee om die ergens op de rotsen op te eten. Het blijkt een populaire plek te zijn, want er zijn behoorlijk wat mensen aan het wandelen en zwemmen.

Na gewandeld, gegeten en gewandeld te hebben, besluiten we op tijd naar een nieuwe plek in het bos te rijden waar een barbecueplek is. Zo kunnen we de firepot die we gisteren hebben gekocht uitproberen. In Zweden zijn er veel plekken waar je mag wildkamperen én waar ook nog eens een vuurplaats met hout aanwezig is.

Nadat Lieve mij goed heeft geholpen met het snijden van de groenten en het maken van het vuur, en Aimée samen met Lisette een lemon cake in de Omnia-oven heeft gebakken, bestaat ons menu uit een groentestoof met rijst en als dessert… lemon cake. Lekker!

En met deze smakelijke woorden sluiten we week twee in Zweden af. Morgen gaan we naar de hoofdstad Stockholm. Wordt vervolgd!

Reacties

Leuk om te zien dat jullie zulke fijne momenten beleven!

Als Lieve en Aimée met buitenlandse kinderen moeten communiceren, komt gebaren als Italianen goed van pas! 🤌🏻
Hoi Lisette, Vincent en Kids,
Wat leuk om op deze manier mee te genieten van al jullie avonturen. Mooie foto’s èn verhalen. Zoek af en toe de stilte voor jezelf om wel te kunnen genieten van alles wat God jullie geeft op deze reis! Liefs Jan en Diana👍😎
Geweldig Vincent en familie, gewoon genieten
Weer een prachtig verhaal ViLLA met mooie foto's.
Jullie hebben een beetje de ,Pipi- mentaliteit' lijkt me, zo van ;
,Ik heb het nog nooit gedaan..... dus ik kan het' Kwallen vasthouden -bbbrrr- maar jullie hebben het gedaan!
Nog veel plezier en een mooie tocht verder.

Schrijf een reactie

Je reageert op Francesco Annuleren

Volg ons

Wil je af en toe een update van onze reis ontvangen?
Laat je naam en e-mailadres hieronder achter, zodat we je een berichtje kunnen sturen.